പുതപ്പെടുത്തു ഒന്നു കൂടി തലമൂടികിടന്നു നോക്കി...രക്ഷയില്ല...
ഉറക്കം എന്നോട് വിടപറഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു..
പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. ക്ളോക്കിലേക്ക് നോക്കി സമയം ഏഴുമണി..
കുറച്ച് അധികം ഉറങ്ങണം എന്നു കരുതിയാണു കിടന്നത് എന്തു ചെയ്യാം..
സുഗമായി കടന്നുറങ്ങുന്ന സുഹൃത്തിനെ കണ്ടപ്പോള് അസൂയതോനി..അവനെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ കുളിമുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
കുളികഴിഞ്ഞ് വന്ന് പതുകെ ഭക്തിഗാനം വെച്ചു...
"വിഗ്നേശ്വരാ ജന്മ നാളികേരം... "
പൂജിക്കാനായി എവിടെ എത്തിയ സമയത്ത് വാങ്ങിയ ശിവപാര്വ്വതിമാരും,ഗണപതിയും സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയും ഉള്ള ഒരു ഫോട്ടോയും പിന്നെ സുഹൃത്തിണ്റ്റെ ഒട്ടു മിക്ക ദൈവങ്ങളുടെയും വിഗ്രഹങ്ങളും ഫോട്ടോകളും അടങ്ങിയ പൂജാ ഷെല്ഫ് വൃത്തിയാക്കി വിളക്കു വെച്ചു ചന്ദനത്തിരി കത്തിച്ചു..കര്പ്പൂരാരാധന നടത്തി.
അമ്മ ഗുരുവായൂരില് മുഴുക്കാപ്പ് ചാര്ത്തിയതിണ്റ്റെ കളഭം എടുത്ത് തൊട്ടു..
ഒരു നിമിഷം മനസുകൊണ്ട് നാട്ടിലെ അംബലത്തില് ദര്ശനം നടത്തി...
"ഒരു നേരമെങ്കിലും..കാണാതെ വയ്യെണ്റ്റെ ഗുരുവായൂരപ്പാനിന്.." ചിത്രയുടെ മനോഹരാമായ ഗുരുവായൂരപ്പ ഭക്തിഗാനം..
അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..കുറച്ചു പൊടിയെടുത്ത് കുഴച്ചു.. പുട്ടുണ്ടാക്കി. കഴിച്ചു..
ഇന്നെന്താ പ്രോഗ്രാം ഡയറിയെടുത്തു നോക്കി... നെസ്റ്റിണ്റ്റെ മീറ്റിംഗ്..പിന്നെ വിഷുകൈനീട്ടം എന്ന ഏഷ്യാനെറ്റിണ്റ്റെ പ്രോഗ്രാം (മീഡിയാ സിറ്റിയില് ജോലി ചെയ്യുന്ന സുഹൃത്തുള്ളതുകൊണ്ട് എല്ല പരിപാടികളും സൌജന്യമായി ആസ്വദിക്കാം... )
"അലൈപായുതേ കണ്ണാ..." യേശുദായിണ്റ്റെ ശബ്ദം.. പാട്ടു മുഴുവനയിട്ടേ അതു നിര്ത്താന് തോനിയുള്ളൂ...
സുഹൃത്ത് അപ്പോഴും ഉറങ്ങുകയാണ്..മുറിയില് നിന്ന് ഇറങ്ങി നെസ്റ്റിണ്റ്റെ സ്വന്തം മുറിയിലേക്ക് യാത്രയായി..
നെസ്റ്റ് എന്നാല് നാഷണല് എക്സ്പാട്രിയേഴ്സ് സൊഷ്യല് ട്രസ്റ്റ് ചുരിക്കി പറഞ്ഞാല് നാഷണല് സ്കൂള് പരിസര പ്രവാസി സംഘടന. നെസ്റ്റിണ്റ്റെ മുറിയെന്നാല് അതിലെ അംഗങ്ങള് മാത്രമുള്ള മുറി.. (ഒരു വര്ഷം മുന്പു വരെ ഞാനും അതിലെ ഒരംഗമായിരുന്നു)
ബെല്ലടിച്ചു..
"ആരാ ഇത്ര നേരത്തേ..?" ആരോ ചോദിച്ചു വാച്ചിലേക്ക് നോക്കി സമയം പത്തു മണി.
അവിടെ തന്നെ ആരോ മറുപടി പറഞ്ഞു "മോന്സാവും...അല്ലാതാരാ ഈ നേരത്ത്.. !"
മുറിയിലെത്തി ഉറങ്ങുന്നവരെയെല്ലാം ഉണര്ത്തി... അടുക്കളയില് കയറി.. ഉച്ച ഭക്ഷണം എന്തു വേണം സാബാറും..മീന് വറുത്തതും തീരുമാനമായി..എല്ലവരും കൂടിയപ്പോള് അതു ശരിയായി..
നാട്ടില് ഒഴിവു ദിവസം ഭക്ഷണ ശേഷം മാവിന് ചോട്ടില് ഒത്തു കൂടി വെടി പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പോലെ എല്ലവരും ഒത്തു കൂടി..മീറ്റിങ്ങെന്നതിണ്റ്റെ പ്രധാന ഉദ്ദ്യേശം അതു തന്നെയാണു.നാട്ടിലല്ല എന്ന് ഒരു നിഷം എല്ലാവരും മറന്നു..
അതിനു ശേഷം എല്ലാവരും കൂടി വിഷു കൈനീട്ടം കാണാന് യാത്രയായി..അപ്പോഴും എല്ലാവരും നാട്ടില് തന്നെയായിരുന്നു.. തായംബകയും...,നല്ല മധുര ഗാനങ്ങളുമായി ഒരു രാത്രി...
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് പിരിഞ്ഞപ്പോള് മനസില് നീറ്റല് അനുഭവപ്പെട്ടു.. മുറിയിലെത്തി കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല...അംബലവും ,കുളവും..,ആല്തറയും എല്ലാം മനസില് നിറയുന്നു...
സുഹൃത്ത് തന്ന ഉത്സവത്തിണ്റ്റെ വീഡിയോ കാണാനായി സിസ്റ്റം തുറന്നു...പക്ഷെ ആദ്യം എന്നെ സ്വീകരിച്ചത് ഒരു മെയിലാണ്..
ഹായ്......... 'ദിസ് ഇസ് .... ...... നാളെ രാവിലെ ഒന്പതു മണിക്കുള്ള മീറ്റിങ്ങിനെ പറ്റി ഓര്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടുള്ള മെയില്..
ദൈവമേ.... മനസില് നിന്ന് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് എല്ലാം അപ്രത്യക്ഷമായി..
